পৃষ্ঠা:অৰ্দ্ধ-আকাশ ৰচনা সমগ্ৰ.pdf/১১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

অৰ্দ্ধ-আকাশ ৰচনা সমগ্ৰ

“তুমি পঢ়িবানে?” তেতিয়া সি টপৰাই উত্তৰ দিলে, “পঢ়িম চাৰ।” তাৰ অজলা চকুজোৰ আৰু কথাৰ দৃঢ়তাখিনি চাৰে বৰ ভাল পালে। ওখকৈ চচমা পিন্ধা ইংতি চাৰে তাক ফুলৰ নাম, পাচলিৰনাম সুধিলে আৰু অলপ আঁতৰত খেলি থকা চাৰকিৰিৰ জীয়েক তৰাক দেখুৱাই সুধিলে, সৌজনী যে!বগী ছােৱালীজনী! তাই তােমাৰ কি লাগে? চালংকিয়ে সেইফালে চাই টপৰাই ক'লে,“ভাল লাগে” ইংতি চাৰে খুব হাঁহিলে আৰু ক'লে, নহয় অ' ল’ৰা। তাই তােমাৰ বাইদেউ লাগে। আজিৰ পৰা তুমি ডাঙৰ ল'ৰা ছােৱালী বােৰক দাদা বা বুলি মাতিব লাগিব। সি মূৰ দুপিয়ালে। চকীদাৰে তাক কিতাপ বহী আৰু ইউনিফর্ম এযােৰ উলিয়াই দি প্রথম শ্রেণীত বহুৱাই থৈ আহিলগৈ। টিপাল এখনত তাৰ সমনীয়া আৰু দহটামান ল'ৰা-ছােৱালী বহি আছিল। হুণমিলিয়ে আটাইবােৰক চিনি নেপালে। চাৰলংকিক তাতেই এৰি তাই বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। স্কুলৰ গেইটৰ পৰা তাই এনেয়ে এবাৰ পাছলৈ উভতি চালে। স্কুলৰ বাৰান্দাৰ খুটা এটাত ধৰি চালংকিয়ে তাইলৈকে চাই আছিল। তাইৰ দৌৰি গৈ তাক সাবটি ল'বলৈ মন গ'ল। কিন্তু তাই অলপ ৰৈ হাঁহি এটা মাৰি হাত খন ওপৰলৈ তুলি ধৰি তাক বিদায় জনালে। তাইৰ বুকুত কিহবাই সােপা মাৰি ধৰিছিল। তাই আকৌ এবাৰ অনুভৱ কৰিলে, অভিনয় কৰাও বৰ কষ্টকৰ। ডিঙিয়েদি তাইৰ যেন এটোপাল বিহ পাৰ হৈ গ'ল। কাম-নমস্কাৰ নমস্কাৰ বাইদেউ!! ল’ছালিহঁতে সমস্বৰে চিঞৰিলে। নমস্কাৰ। গুদমণিং। বহা বহা। মই মিৰদান দেই। মিৰদানে হাঁহিলে। তাইৰ অসমান দাঁত কেইটাই তাইৰ হাঁহিটো আৰু বেছি ধুনীয়া কৰি তুলিলে। চালংকিয়ে বগী, লণী আৰু দেখিলেই মৰমিয়াল যেন লগা বাইদেউ জনীলৈ চাই থাকিল। ও আজি আমি আটাইবােৰে চিনাকি হ'ম দেই! ল'ৰা ছােৱালীবােৰে ভেবা লাগি তাইলৈ চালে। মিৰদানে বুজিলে, তাই এই জনজাতীয় এলেকাৰ স্কুলখনত কথিত অসমীয়াৰ সলনি হেনা হুচাকৈ সিহঁতে বুজি পােৱা ভাষাটোৰেহে কথা আৰম্ভ কৰিব লাগিব। ও আমাৰ ফালে মিৰদান আছে। ইতিয়া তােমালােকে নিয়ৰ নিয়ৰ (নিজৰ নিজৰ) নাম কবি হাঁ! ল'ৰা ছােৱালীবােৰে এতিয়াহে যেন সম্বিত ঘূৰাই পালে। প্রথম প্রথম লাজ লাজকৈ আৰু পাছত মুকলি মনেৰে সিহঁতে নামবােৰ ক'বলৈ ধৰিলে। বাছাপী, চেৰদিহুন, বাচেন, বিদ্যাসিং, লংবিৰাম, হেমাৰী আৰু আৰু .... মিদানে নামবােৰ আঁওৰাই গল। সকলােতকৈ শেষত মৰম লগা ল'ৰাটো আগবাঢ়ি আহিল। তাৰ চোলাৰ বুটাম দুটা খােল খাই আছিল। এইকেইদিন ভালকৈয়ে জাৰ পৰিছে। মিৰদানে চুৱেটাৰ পিন্ধিও জাৰ সহিব পৰা নাই। তেনেস্থলত পাতল চোলা একোটা নহ'লেবা পুৰণি ফটা চুৱেটাৰ একোটা পিন্ধি অহা ল'ৰা ছােৱালীবােৰৰ সন্মুখত তাইৰ নিজকে দোষী যেন লাগিল। ল'ৰাটোৰ চোলাৰ বুটাম দুটা তাই মাৰি দি সুধিলে, তােমাৰ নাম? ল'ৰাটোৱে হাত যােৰ কৰি ক'লে,নমস্কাৰ বাইদেউ। মােৰ নাম চাৰলংকি ৰংপি। মিৰদান অভিভূত হৈ গ'ল। ল'ৰাটোলৈ তাইৰ মৰম উপজিল। মিৰদানে সেইদিনা সকলােৰে লগত গান গালে। নীল নীল পাহাৰেৰে সেউজীয়া সুষমাৰে য'ত নাছে ৰামধেনুৰ সাতােৰং সেয়া কাৰ্বি আংলং অর্ধ-আকাশ ঃ ৰচনাসমগ্র, প্রথম খণ্ড