‘চাফাই’
শিক্ষক--আজি তোমালোকক চাকাইৰ বিষয়ে কন ৷
নবান--মহাশর ! চাকাই মানে কি?
শিক্ষক--চাকাই মানে আবজ্ঞনা পৰিকাৰ কবা। ই হিন্দা ভাষাৰ শব্দ; আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটে। ব্যৱহাৰ কৰে |
চন্দ্ৰ-নহাশয় | চাকাই কাম কেনেকৈ কৰে ?
শিক্ষক-_বাক, তোমালোকে কোৱ চোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয় ?
যাদর-_আমাৰ থৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ সাবি নি দুৰত পেলাৰ লাগে ।
শিক্ষক --জাবৰবোৰ ক’ত কি দৰে পেলাবা ?
চন্দ্র--ঘবব পবা আতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশর |
শিক্ষক--বাক, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাবিনে ?
যাদৱ--হয়, মহাশয়! জাবববোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিন| চৰকাৰী কুষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল ৷
শিক্ষক--হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱ।, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ’ল; এটা ঘৰ বাৰী চাক-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবব-জোথববোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল।
নবীন-_মহাশয় ! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে ?
শিক্ষক-_আক আছে! এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘব-
২৮
