তোমালৈ/গাঁৱৰ চিঠি
< তোমালৈ
- এহাল চনেট
- গাঁৱৰ চিঠি:
- স্বৰাজৰ সুৱদি সোৱাদ, প্ৰভু, তেৰাৰ কৃপাত
- এই অধমেও পালে। নিন্দুকক কেৰেপ নকৰি
- কওঁ, এই বজাৰতো নিষ্ঠাবানে পায় টিঙপাত
- পাৰ হ'ব জানে যদি বলধৰ নেগুৰত ধৰি
- ৰঙাফিটা, ফাইল আৰু পাৰ্টিৰ ভব-বৈতৰণী ।
- আছিল জুপুৰিঘৰ, ভাঙি মই টিঙৰ বঙলা
- সজালোঁ কিহৰ গুণে? কৈছিলোঁ তাকেই অথনি
- সি যে মোৰ খদ্দৰত দিবানিশি ভকতি অচলা।
- ৰাইজে নুবুজে তেওঁ । ডেকামথা বৰ বেয়া হ'ল
- পোৱালি-শোধনাগাৰ অকামিলা বুলি কৈ ফুৰে
- য'তে ত'তে। কি যে হ'ব, হে ঈশ্বৰ ! মোৰ দিন গ'ল,
- পঢ়িবলে' পঠালে৷ ল'ৰাক — সিও-ঝাণ্ডা লৈ ফুৰে।
- দেশৰ কামত আৰু ৰুচি নাই, নিমিলে সম্ভ্রম।
- আহত চিলঙ্, এৰি দুয়ো মিলি পাতিম আশ্রম।